Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

"έχω γεμίσει με αισθήματα", γράφει ο Τάσος Ορφανίδης


Όταν λένε ότι "έχω γεμίσει με αισθήματα", φαντάζομαι εννοούν ότι έχουν ξελαφρώσει για λίγο από έννοιες που σε πατάνε κάτω και δεν σ’ αφήνουν ν’ αναπνεύσεις. Για όλα όμως χρειάζεται μια αιτία , μια απλή χειρονομία , ένα χαμόγελο απρόσμενο, ένα χάδι αόρατο, μια εικόνα που κάτι σου θυμίζει, ένα κάλεσμα, τηλεφώνημα από κάποιο άτομο που προσμένεις, μια πρόσκληση για βόλτα η για καφέ- ποτό η για ένα ταξίδι.  Μέσα σε όλα αυτά απέφυγα να αναφερθώ σε ένα βιβλίο, δεν συνηθίζεται τελευταία έχουμε γίνει ηλεκτρονικοί τύποι. 

Το βιβλίο ιδιαίτερα γι’αυτούς που δεν είναι εξοικειωμένοι με το διαδίκτυο και την ανάγνωση ηλεκτρονικών κειμένων , παραμένει μια όαση στην ταλαιπωρημένη καθημερινότητα μας. Ο συγγραφέας γίνεται οικείος με τον αναγνώστη εφόσον μοιράζονται τις  σκέψεις του και τα συναισθήματα του.  Είναι όμως μόνο αυτά; 

Ξεκινώντας από τον εαυτόν μου παρ’ όλη την εξοικείωση μου με την ανάγνωση ηλεκτρονικών κειμένων, προτιμώ το έντυπο βιβλίο. Η αφή του και η αίσθηση του στο τσάκισμα της σελίδας, όπου παρατηρώ κάτι και θάθελα να το κρατήσω, η δυνατότητα να σημειώνω η να υπογραμμίζω λέξεις η προτάσεις, ή ακόμη και παραγράφους ολόκληρες, μου δημιουργεί μια επαφή διαφορετική. Η δυνατότητα να το κρατήσω στην βιβλιοθήκη μου όταν το τελειώσω, ακόμη και να το δανείσω η να το χαρίσω σε φίλους,είναι μια ξεχωριστή ανάγκη που εκδηλώνεται με χαρά και ευχαρίστηση.  

Αυτές τις μέρες έγινα αποδέκτης όλων αυτών των συναισθημάτων με την έκδοση του δικού μου βιβλίου ποιημάτων, έπειτα από συνεχή παρότρυνση των θυγατέρων μου, ως λάτρεις του έντυπου βιβλίου. Μου άρεσε και με ικανοποιούσε να εκτίθεμαι στα blog μου. Τα κείμενα μου η τα ποιήματα μου πέρασαν στους φίλους μου και αυτό μου αρκούσε. Κι όμως αυτό που εισέπραξα από την ανταπόκριση των φίλων μου, παίρνοντας στα χέρια τους το βιβλίο μου, ειλικρινά δεν το ένιωσα με την παρουσίαση τους προγενέστερα στο διαδίκτυο. Είναι αλήθεια ότι το διαδίκτυο έχει αμεσότητα και ταχύτητα στην δημοσιοποίηση. Κι όμως δεν υπάρχει στοιχείο σύγκρισης.

Φίλοι μου με πνίξατε στην αγκαλιά σας, αλλά οι αναπνοές μου απελευθερώθηκαν από το χαμόγελο σας ,σας ευχαριστώ .


Υ.Γ Θα 'θελα να στείλω σε όλους τους φίλους μου ένα αντίγραφο, αλλά προς το παρόν για ευνόητους λόγους μου είναι αδύνατο. Ελπίζω να καλύψω το κενό στο μέλλον.Υπάρχει η δυνατότητα επίσκεψης στα ποιήματα μου σε αυτή την ιστοσελίδα,"τσακισμένες σελίδες"

Τάσος Ορφανίδης